318 



geplaatst zijn , gelijk ia de veelhoevuje , ol' dat er 

 slechts twee zich naar voren bevinden , terwijl 

 de andere of een of twee ten getale , als onware 

 teenen (^digiti spurii) naar achteren zijn verdron- 

 gen , gelijk bij de tweehoevige , door welke de 

 overgang gemaakt wordt tot de zoogenaamde 

 eenhoevige. Deze overgang intusschen van de 

 tweehoevige tot de eenhoevige is snel en met eene 

 aanzienlijke gaping. Zoude deze laatste niet door 

 den Kanguroo en aanverwante soorten aangevuld 

 kunnen worden ? Bij dezelve vindt men vier 

 teenen, even als bij de meeste Bisulca. Een van 

 dezelve heeft zich hoofdzakelijk ontwikkeld en 

 is in aard , hoewel niet volkomen in plaatsing , 

 geiyk te^ stellen met den enkelvoudigen teen van 

 de eenhoevige zoogdieren; de vierde teen is in 

 zijne ontwikkeling terug gebleven en te vergelij- 

 ken met den tweeden voorteen van de tweehoe- 

 vige , de twee rudimentaire teenen zgn , zoo niet 

 volkomen in rang en plaatsing , echter in ont- 

 leedkundige beteekenis als omoare teenen te be- 

 schouwen , hier niet, gelijk bij de tweehoevige , 

 naar achteren verdrongen , maar in eene ry met 

 de overige teenen geplaatst. Zoo nu de derde 

 teen zich nog sterker ontwikkelt en de overigen 

 nog meer terugblijven , kr^gt men eindelijk den 

 vorm der eenhoevigen , bij welke toch steeds 

 beenstijlen aan de achterzijde der ossa metacarpi 

 en metatarsi overblgven , als aanduiding van ru- 

 dimentaire teenen , en als bewijs , dat de natuur 

 niet met sprongen voortgaat. Eene verdere ont- 

 wikkeling dezer denkbeelden zoude mij te verre 



