319 



van mgu tegenwoordig onderwerp verwgderen. 

 Ik keer lol helzelve lerug , om mij met verre 

 weg het belangrijkst gedeelte der myologie van 

 het dier , met de buikspieren bezig te houden. 

 De buitenste schuiusche buikspier is zeer breed 

 en komt op de gewone wgze van de onderste 

 ribben ai , alwaar hare spierhoofden zich over- 

 snijdeu met die van den serralus anticus major. 

 Hare spiervezelen zijn afgebroken door vijf pees- 

 achtige strepen , gelgk aan de inscriptiones ten- 

 dineae , welke bij het menschelijk geslacht in de 

 regie buikspier worden aangetroffen. Ongetwij- 

 feld zgn zij hier in verband met de meerdere 

 kracht, welke de buitenste schuinsche buikspier 

 heeft uit te oefenen. Als eene breede spierplaat 

 naar beneden gaande, plant de buitenste schuin- 

 sche buikspier zich in eene aponeurosis in, wel- 

 ke in de schaambeenstreek zich in twee schen- 

 kels splitst, ten einde den hier zeer aanmerkelg- 

 ken uitwendigeu liesring te vormen. Oe binnen- 

 ste schenkel plant zich met zeer fijn ineengewe- 

 ven vezels in den achterrand van het os marsu- 

 piale in ; de buitenste verbindt zich met den 

 dwarsen schaambeenstak. Langs den binnenrand 

 van dezen liesring gaal de arteria epigastrica 

 inferior opwaarts en door dezelve heen gaat aan 

 weerszijden een platte spierbundel naar voren , 

 niet ongelgk aan den cremasler van den mensch 

 en zich met uitgebreide vezels inplantende in de 

 huid , welke den achterwand van den buikzak ' 

 vormt, alwaar zg de mamschijf omgeven , len 

 einde , volgens hel denkbeeld van morgan , deze 



