'322 



over den geheelen voorwaud der buikholte uil- 

 strekt en breeder zijnde dan de regte buikspier , 

 tol aan het borstbeen reikt, zonder zich in hetzelve 

 in te planten. Uit deze beschrijving van meckel 

 volgt , dat hg tot den pyramidalis brengt , het- 

 geen tot den rectus behoort. Duisterder en on- 

 juister nog is , hetgeen cuvier er van zegt (*) , 

 volgens wien de buitenste schuinsche buikspieren 

 zich in de buidelbeenderen inplanten , terwijl de 

 regie en dwarse er slechts achter heengaan en de 

 buidelbeenderen eigene spieren bezitten [musclen 

 trianyulaires van tïson) , welke de tusschenruimte 

 tusschen de ossa marsupialia vullen , door eene 

 peesachlige streep met elkander verbonden zijn 

 en uit regte en schuinsche vezels beslaan , welke 

 aan den binnenrand van het buidelbeen vastge- 

 hecht zijn. Zij zouden als eigene musculi marsn- 

 piales , de buidelbeenderen opligten en naar el- 

 kander toevoeren. Niet minder onjuist zyn de 

 beschrijvingen van morgan en van ritgen (-]-). 

 Tegenover dezelve meen ik mijne bevinding Ie 

 mogen stellen. Uit dezelve blijkt , dat noch 

 CUVIER , noch MECKEL den M. pyramidalis goed 

 gekend hebben. Mijne nasporingen (PI. I , c. c.) 

 vertoonden my denzelven, als eenen smallen , maar 

 langen spierbundel , welke met eene breedere 

 basis uit den bovenrand van het schaambeens- 

 gewricht ontspringt , door de aponeurosis van de 



(*) CüVIER, £cf. d'Anat. comp. Tom. V. p. 162. 



(f) Ritgen, Ueber einigc Eigenthümlkhkeilen im Bau der 



Beutelthiere, in Zeitschrift fiir organische Physik. 



Risenach J828. p. 371. 



