324 



vlakkige beschouwing van de plaatsing van het 

 maraupium is voldoende, om ons de overtuiging 

 te schenken , dat deze vermeende ondersteuning 

 niet wel hun doel kan zijn. De zak immers be- 

 vindt zich niet op, maar vóór dezelve, alwaar 

 hij slechts door middel van celwysweefsel , met 

 de onderliggende spieren en dus ook met de os- 

 sa marsupialia verbonden is , waardoor reeds elk 

 denkbeeld van ondersteuning moet wegvallen. — 

 Verder ook vindt men deze beenderen , zoo wel 

 bij de mannetjes, welke geenen buikzak bezitten , 

 als bij Je soorten , welke in deszelfs plaats slechts 

 cene enkele huidplooi vertoonen , gelijk de Di- 

 delphis murina , enz. Hier tegen zoude men wel 

 kunnen aanvoeren , dat dit alleen geschiedt , om. 

 den grondvorm in stand te houden, gelijk ook 

 bij vele zoogdieren de mannelijke individu's even 

 zoo wel tepels bezitten, als de vrouwelijke, maar 

 dit zelfs aannemende , blijven nog de Monotrema' 

 la over , bg welke , als ongelgksoortige dieren , 

 de grondvorm niet behoeft bewaard Ie worden , 

 en welke evenwel , in weerwil van het gemis 

 van buikzak , de zoogenaamde buidelbeenderen 

 bezitten. Deze zyn bij hen , even als bij de Bui- 

 deldieren , aanhechtingspunten voor de buikspie- 

 ren. Meckel (*) zag , bij den Ornühorhynchus , 

 de buitenste schuinsche buikspier , de regte en 

 de piramiedvormige met het os marsupiale ver- 

 bonden. — Ik geloof uit dit alles het besluit te 



(*) J. F. Meckel, OrnUhorhynchi paradoxi detcriptio 

 anatonnca, Lipsiae 1826. p. 25. 



