336 



beenpunlen, maar zeer onregelmatig. De beker- 

 vormige kraakbeenderen missen dezelve. Men kan 

 dit bestaan van beenpunlen in het strottenhoofd 

 niet wel aan den invloed van hoogen ouderdom 

 toeschrijven , in welken , zoo als genoegzaam be- 

 kend is, dikwerf tegennatuurlijke verbeening plaats 

 grijpt , aangezien het door mij onderzochte dier 

 nog zeer jong is. In het strottenhoofd neem ik 

 met MECKEL en ruoolphi chordce vocales aan , in 

 weerwil der tegenspraak van cuvier. De ringen 

 der luchtpijp zijn van achteren afgebroken en door 

 een vlies aangevuld. De regter long is in vier, 

 de linker in twee lobben verdeeld. Ik heet de- 

 zelve lobben , omdat het geene volkomen geschei- 

 den kwabben zijn. 



Van de urinafscheidende werktuigen meld ik al- 

 leen , dat de bijnieren zeer klein zijn en dat ik 

 dezelve even eens zeer klein vind in eene later 

 door mij ontlede vrouwelijke Didelphis opossum. 

 Deze bevinding komt met die van meckei. (') ge- 

 heel overeen en pleit voor zijne stelling , dat de 

 bijnieren in eene physiologische verhouding staan 

 tot de voorlplanlingswerktuigen. Beide allhans 

 houden hier, in derzelver gebrekkige ontwikke- 

 ling, gelijken tred. Hoe de zaak bij het mannetje 

 gesteld zij , durf ik niet bepalen , niet in de gele- 

 genheid geweest zijnde , een mannelijk individu te 

 ontleden. Dat de vrouwelijke voorlplanlingswerk- 

 tuigen op eenen lagen trap van ontwikkeling staan , 



(*) J. F. Meckel, Abhandl. au» der menschl, und vergl. 

 Anatomie und Physiologie. UaUe 1806. p. 182. 



