10 



Deze zgn de grootste. Men treft deze maskers be» 

 stendig aan het gedeelte der maag , hetwelk aan 

 den slokdarm beantwoordt, en wel aan den wit- 

 ten maagrok , die zich als eene verlenging van het 

 inwendig bekleedsel of de opperhuid des slok- 

 darms over een gedeelte der maag verbreidt. Naauw- 

 keurig worden deze maskers beschreven en afge- 

 beeld ; zij zijn het, uit welke de gewone of groote 

 paardenhorzel (Oestrus Equi , Gastrus Equi Mei- 

 GEP) voortkomt. 



De tweede soort van maaglarven , door den 

 schrijver roode maagmaskers genoemd , waarvan 

 de endeldarm-horzel (Oestrus haefnorrhoidalis , 

 Gastrus haemorrhoidalis Meig.) komt , wordt even 

 naauwkeurig beschreven en afgebeeld , als ook 

 aangetoond, dat deze zich aan de geheele binnen- 

 ste oppervlakte der maag vasthecht , ja somtijds 

 in den slokdarm gevonden wordt , en bij den 

 uitgang zich aan den aars vasthecht. Dat de klei- 

 nere soort van maskers , welke zich tusschcn de 

 overige van deze soort vasthechten , eene bijzon- 

 dere soort van horzels zoude voortbrengen, durft 

 de schrijver niet bepalen ; doch vermeent , dat 

 uit dezelve de wijfjes van deze soort voortkomen 

 en , op zekeren tijd van huid verwisselende , zich 

 van de overige schijnt te onderscheiden. De Heer 

 Clark is echter van gevoelen, dat bij de Hor- 

 zelmaskers geene huidsverandering plaats heeft. Is 

 deze stelling des schrijvers ongegrond , zoo zullen 

 er twee verscheidenheden van deze maagmaskers 

 bestaan , en hierom heeft zijnËd. beide naauw- 

 keurig afgebeeld. 



Des schrijvers waarnemingen betoogen verder , 



