Il 



dat de maagmasters , door Clark, roode maagmas- 

 kers genoemd, en door hem aangezien als die van 

 den Vee-horzel QOeslrus of Gastrus f^eterinus) , 

 niet anders zijn , dan dievan de zoo even genoem- 

 de endeldarm-horzel. 



De derde hoofdsoort van maskers , welke bij 

 uitsluiting zich in de nabijheid van den pylorus 

 vasthecht , in kleur en haakkransen geheel van 

 de vorige onderscheiden , brengen twee soorten 

 van vliegen voort , door Cla.re. genoemd de Oes- 

 Irus saluliferus , en de Oeslrus F'eterinus , welke 

 laatste echter zeer zelden voorkomt , en van wel- 

 ke de schrijver tot dus verre nog geene zekere 

 afbeelding heeft kunnen geven. 



Van deze drie soorten is de eerste hel menig- 

 vuldigst , en de zeldzaamste zijn de maskers van 

 de neus- of vee-horzels; men vindt dezelve dik- 

 wijls onder elkander vermengd in hetzelfde paard, 

 en hun gezamenlijk getal gaat meermalen dat van 

 duizend ie boven. 



De schrijver heeft niet kunnen bemerken, dat 

 bij verschillende rassen , of in verschillende ou- 

 derdom , meer deze of gene maagmaskers gevon- 

 den wierden ; ook bevinden zij zich niet minder 

 in wel gevoede , gezonde , dan in magere en zie- 

 kelijke voorwerpen , indien dezelve slechts in de 

 weide hebben geloopen. Bij den ezel zijn dezel- 

 TC altoos in kleiner hoeveelheid voorhanden. 



In het 2de hoofdstuk beschrijft de Heer Ndmar 

 de geheele eigenaardige wijze, waarop de hor- 

 zclmaskers in de maag van het paard worden 

 ovcrgebragt en daarin huisvesten. Hij beschrijft 

 de gedaante der onderscheidene soorten van eije- 

 ren , en toont aan , dat de paardenhorzel niet , zoo 



