13 



aaa den schrijver lot hiertoe mogen gelukken, 

 dezelve op het paard zelf te zien. 



Vervolgens geeft de schrijver het algemeen ge- 

 voelen op , volgens welk het masker binnen de 

 maag zoude komen , en betoogt , dat niet de eye- 

 ren zelven -worden overgebragt , maar dat , dezel- 

 ve aan de haren yastgehecht zijnde, het masker 

 het ei of den dop verlaat , en nu , hetzij door 

 lekking in den mond gebragt wordt , hetzij door 

 een zeker instinct en eigen beweging tot in den 

 mond voortkruipt , welk laatste gevoelen hem niet 

 onwaarschijnlijk voorkomt, en eindelijk met het 

 voedsel wordt ingeslikt , en aldus binnen de maag 

 komt. Eenmaal binnen de maag gekomen zijnde , 

 zoekt iedere soort hare bgzondere plaats , alwaar 

 zg zich vasthecht en die niet dan door toevallige 

 omstandigheden verlaat , voor hare geheele ont- 

 wikkeling. De maskers van den endeldarm-hor- 

 zel maken echter hiervan eene uitzondering , wel- 

 ke eerst in den slokdarm zich bevestigen , en naar 

 mate zij grootcr worden , zich meer naar de 

 maag schijnen te begeven. 



In den beginne zijn zij slechts door slijm aan 

 den wand der maag gehecht, vervolgens doorbo» 

 ren zij , door middel van hunne kaken , den bin- 

 nensten rok der maag en , uitgroeijcnde , zijn de- 

 zelve zoodanig vastgehecht , dat zij niet dan door 

 het aanwenden van eenige kracht, waarbij het 

 masker dikwijls verloren gaat , kunnen afgetrok- 

 ken worden. De wijze , waarop zij zich vast- 

 hechten , wordt alleruaauwkeurigst en duidelijk 

 beschreven. Tcgeu den lijd vau liuuue volkomen 

 oulwikkeliiig laten zij zich als vun zelvcu los. 



be op de vüoj' gefielde wijze aan de maag beve»- 



