17 



en door uitwerping Tan hetzelve , cenigen in-vloed 

 op de spijsvertering van het paard uitoefenen , 

 komt den Schrijver voor , als nog geheel onzeker 

 te zijn. Intusschen heeft men te allen tijde veel- 

 vuldige en gevaarlijke uilwerkingen aan dezelve 

 toegeschreven , zoo door vrerktuigelijke beleedi- 

 gingen als door medelijdende aandoeningen. Door 

 ondervinding geleerd , is de Schrijver van gevoe- 

 len , dat die doorboring der maag geen plaats 

 heeft , dan in een' ziekelijken toestand van dat deel 

 zelf, welke uit andere oorzaken is voortgekomen. 

 Daar in die omstandigheden de maskers dood ge- 

 vonden worden , vindt de Schrijver ook hierin zijn 

 gevoelen bevestigd , dat dezelve zich uit de voch- 

 ten , welke uit de raaagrokken afgescheiden wor- 

 den, voeden , en dus deze afscheiding ziekelijk 

 zijnde , zij ook gedood worden. — Dat deze mas- 

 kers , door zich op bijzondere deelen te plaatsen, 

 onderscheidene ziekteverschijnselen en den dood 

 kunnen veroorzaken, wordt door waarnemingen 

 aangcloond , waarom de Schrijver dezelve niet zoo 

 geheel voor onschuldig durft te houden, als Gheve 

 gedaan heeft. — Dat zij door medelijdige prikkels 

 zenuwtoevallen zouden veroorzaken , is den Schrij- 

 ver wel niet bij ondervinding bekend; onmogelijk 

 of onwaarschijnlijk echter houdt hij het niet, we- 

 gens daarbij aangevoerde redenen. 



Uit dit alles besluit dus de Schrijver met over- 

 eenstemming van anderen , dat deze maskers bij 

 volkomen gezonde paarden geene schadelijke uit- 

 werkingen doen , en tot derzelver natuurlijken 

 slaat bclioorcn, maar dat zij echter onder sommige 

 omstandigheden nadeclig kunnen worden. Met 

 reden kan hij zich niet vcreenigen niet het gevoe- 



