22 



zig was , en dat na afscheiding Tan dil , ieder hare 

 eigenschappen behouden had. Verder bleek het dal: 



1°. de larven eene zekere hoeveelheid koolstof- 

 zuur uitademen , en wel in^ene bijna gelijke hoe- 

 veelheid in alle gassoorten; 



2°. dat eene hoeveelheid van ieder der gassoor- 

 ten verloren gaat, gelijk staande aan de hoeveel- 

 heid koolslofzuur , dat aanwezig gevonden wordt ; 



3°. dat de larven tol het voortbrengen van kool- 

 slofzuur gcene zuurstof behoeveu in te ademen; 



4". dat het koolslofzuur , in het ligchaam ge- 

 vormd , moei aanwezig zijn , of wel door eene 

 voortdurende scheikundige verbinding der kool- ea 

 zuurstof, onder invloed der levenskrachten moet 

 worden voortgebragt ; 



5'. dat waarschijnlijk de dood der larven door 

 het verlies van koolslofzuur , en niet door het ge- 

 nol van hetzelve bespoedigd wordt ; 



6°. dat lol het afslaan van dit koolslofzuur eene 

 uitwendige oorzaak vereischt wordt ; 



7''. dat het koolslofzuur , waarin zij leefden , 

 niet als oorzaak kan worden aangenomen , waar- 

 door het koolslofzuur uil hel ligchaam der larf 

 wordt afgescheiden, ten zij er eene verwisseling 

 van het inwendige en uitwendige moge plaats 

 Iiebben ; 



8°. dat aan het koolslofzuur , vermengd met 

 dampkringslucht , de oorzaak van een' spoediger 

 dood der larven , dan in zuivere koolslofzuur moet 

 worden toegeschreven. — 



Vervolgens vermeldt de Schrijver wederom eene 

 reeks van proeven , in het werk gesteld ter be- 

 vestiging van eenige der vorige resultaten; welke 



