46 



een slukje van de huid, hetwelk daaraan onmid- 

 dellijk grenst , voor oogen had (*). 



Als een voorbeeld van de dwaling , waarvan 

 RuYSCH beschuldigd wordt, zcu men beter uit de 

 Cetolorjie par l' Ahhé Bossateree {Paris 1789) p. 

 24 , kunnen aanhalen : La femclle {du D. albicans) 

 a deux mamelles siluées l'une u la droite et iau- 

 tre a la r/auche des parties de la gdnération ; leur 

 grosseur écjale Ie bout du petit doigt. Maar elk 

 kan uit den zamenhang opmaken , dat hij het 

 uitwendig ziglbare gedeelte der mammen, de te- 

 pels , bedoelt. 



Maar wij moeten nog even stilstaan bij de aan- 

 haling van ce woorden, duclus lactiferiis sulca- 

 tus et singularis in ubere halacnae , voor zoo ver- 

 re G. S. H. daarvan zegt : Sulcatus exprime que 

 Ie bout du sein est au fond du sillon: jjuis singu- 

 laris serail l'epitliète que feusse voulu la rencon- 

 trer ; Ie bul de mon Iravail ólant d'expliquer en 

 quoi cnnsiste Vélat extraordinaire de cetle nou- 

 veauté organiquc (p. 65). Het schijnt mij toe, 

 dat de zin geheel anders moet worden verstaan. 

 Sulcatus beleckcnt hier niets anders, dan dat de 



(*) Zie bijzonder zijne verkl, van ƒ(/, 1 der 4e ph Het stukje 

 huid A , aldaar afgebeeld , verliest zich van de basis des 

 tepels in de huid van de tepelspleet. 



Sedert ik bovenstaande schreef, kwam mij de vertaling 

 van alle de Ontleed-, Genees- en Heclknudiije Werken 

 van noisCH, door t. g. ABLEiioijr , (Amst. 1774.) in han- 

 den. Wij lezen in dit werk ook overal van den tepel van 

 de borst, en niet van de borst in haar geheel, b. v. Il" 

 Deel, bl. 509: »de tepel van de borst van een walvis, 

 zoudanig toebereyt , dat men de Melk-canaal zien kan;" 

 eveneens bl. 519, 521 eni. Dit bevestigt, helgeen wij uit 

 de laL^nsche ailgave ontleenden. 



