50 



ik nu in de eerste plaats mijn twijfel te kennen 

 geef, of de drie door G. S. H. opgenoemde za- 

 menstellende deelen bout u bout liggen , dan zal 

 men mij waarschijnlijk op Fig. III. PI. II. wg- 

 zen , waar dit duidelijk en /.eer fraai zoo gelee- 

 kend is. Men vergunne mij te kennea te geven, 

 dat ik groolen lust zou hebben , om de klier Gr 

 van de plaats af , v^aar g slaan moet (^) , naar 

 boven toe open te snijden , welke snede , zoo ik 

 mij niet zeer bedriege , ons leeren zou , dat het 

 genoemde réservoir zich in de zelfstandigheid van 

 de klier hooger uitstrekt en zich aldaar waar- 

 schijnlijk in twee takken verdeelt. Mijn voor- 

 naamste grond voor dit gevoelen is de ondervin- 

 ding, die ik opdeed bij hel ontleden van een' wijf- 

 jes bruinvisch in Augustus 1834, welke mij door 

 de welwillendheid van den Hr. F. Y. Tigchelaar 

 van Makkum gewierd (•]-). Van andere voorwer- 

 pen, welke ik echter op dit punt niet zóó naauw- 

 keurig onderzocht, herinner ik mij ook, dat het 

 genoemde réservoir zich verder uitstrekt en op 

 eene andere wijze eindigt. Bij Delphinus Orca 



(*) Blijkens de verklaring p. 83. Op de plaat van mga ejem- 

 plaar ontbreekt die aanwijiings-Icttcr. — Ik spreek hier 

 niet van Fig- I en II , wier gestippelde lijnen niet geacht 

 kunnen worden naar de natuur getcckend , maar slechts 

 tot opheldering bijgevoegd te zijn, 



(*) Dit dier was 1.48 Ned. el lang , vlak voor de vetvin 0.80 

 omvang. Van den top des tepels tot het einde der mam- 

 klier rr 0.34, de breedte van het einde der klier =0.045: 

 grootste breedte = 0.07. Van den top des tepels tot het 

 einde van de holligheid of het bekken der mam = 0.26 , 

 loodat 0.08 diglc klier overblijft. Bij G. S. H. is het 

 réservoir =0.07 en de klier = 0.08.') lang. HuWTER geeft 

 de breedte als i der lengte op. PhU. Trans. 77. 2. p. 445. 



