51 



Tond ik, dat het réservoir zich ver naar het ein- 

 de der iilier uitstrekt. Mijne overtuiging wordt 

 •versterkt doordien de beschrijving van Huster in 

 de hoofdzaak overeenkomt met hetgeen ik in de 

 natuur waarnam. Wel is waar, G. S. H. zegt: 

 C'est une chose biert différente que d'écrire sur 

 forganisation des animaux en 1833 ou en 1787; 

 maar , zoo ik mij niet bedrieg : cesl la tiiétne cho- 

 se que de décrire l'organisulion des animaux en 

 1833 OU en 1787. 



Jlaar gesteld , het door G. S. H. niet geopend 

 gedeelte des orgaans ware in dien jeugdigen toe- 

 stand, waarin zija voorwerp verkeerde, eene digte 

 klier , dan bewijst dit nog niet , dat opvolgende 

 ontwikkeling bij zwangerheid en zoogtljd geene 

 verandering zou te weeg brengen ; en het is mo- 

 gelijk, dat G. S. H. , door slechts één voorwerp 

 te onderzoeken , misleid werd. Dit zy , zoo het 

 wil, het neemt niet weg, dat ik al verder twij- 

 fel, of de klier G zoo plotseling ophoudt , en langs 

 het réservoir R niet neerdaalt. Zoo wel in de 

 praeparaten van Prof. G. Bakker , in het Museum 

 Atiatomicum te Groningen, als in de voorwerpen, 

 die ik ontleedde , nam ik waar , dat de mamklier 

 hel résercoir aan alle kanten omkleedt , naar den 

 tepel toe slecht» in dikla afnemende en zich op 

 eenigcn afstand van denzelven verliezende. Del- 

 Iphinus Orca vertoont dezelfde inrigling. Het ge- 

 deelte, waar de klier niet duidelijk meer is, is in 

 betrekking tot het overige , slechts kort. Ik vind 

 duH wel een' boezem of bekken in de klier {') , 



(*) UüNTER heeft dit in 1787 naauwkeuiig vermeld. Hij 

 tegt (/. /.): de raamklieren lijn duD , opdat zg den Torm 



