52 



ook wel een' langzamen overgang van dien boezem 

 in een trechtervormig kanaal, waarvan de melk- 

 gang des tepels het einde is, maar ik zie niet, dat 

 er eerst eene klier , dan een boezem of réservoir 

 en eindelijk eene soort \an ureter is. In dien 

 boezem ontwaar ik , zoo als anderen , vele ope- 

 ningen , welke lot kleinere boezems leiden , maar 

 niet één dier openingen verdient den bljzonderen 

 naam van orifice de co?n7nunication , zoo als G. S. 

 H. er eenen afbeeldt. Deze orifice zou het in de 

 klier gevormde zog dropsgewijze in het réservoir 



niet zoudcQ veranderen en hebben een hoofdkanaal in het 

 midden door de ijchccle lemjtc der klier , in hetwelk zich 

 de kleinere zijgangen vereenigen , die uit nog kleinere gan- 

 gen beslaan. Eenige van deze zijtakken gaan in den ge- 

 meenschappelijken stam in dezelfde rigting aU de weg des 

 melks , anderen ia eene tegenovergestelde rigling , voorna* 

 meiijk die , welke in het einde van den stam het naast aan 

 den tepel zijn. De stam is groot, schijnt getijklijdig tot 

 een melkbewuardcr of verzamelplaats te dienen, en ein- 

 digt naar buiten in een uitstekend deel of tepel. 



Hoewel de opgave van Pagg niet zeer volledig is, zegt 

 deze toch van den walviscb: het kanaal, waardoor de melk 

 komt , is eerst krom en gebogen , dan vormt het een klein 

 bekken en heeft daarna een groot bekken. Men kan deze 

 inrigling kwalijk overeenbrengen met de opgave van G. S. 

 H., wat dit groote bekken aangaat; immers zou volgens 

 hem de klier dan nog moeten volgen. Ik versta onder het 

 kleine bekken van Page het voorste, irechlervormige ge- 

 deelte van den mamboezem , hetwelk een* dunner wand heeft 

 en zich bij den bruinvi^ch wël onderscheiden laat. Dit kleine 

 bekken kon G. S. U. des noods, als tusschen de klier met 

 haren grooten boezem en den tepel gelegen, beschreven heb- 

 ben. Dit was ook niet in strijd geweest, met hetgeen wij 

 wei bij andere dieren waarnemen. 



