54 



walvisch te vormen, de opvolging van schouder- 

 blad , opperarmbecn , enz. is niet veranderd. Zoo 

 is het ook met de zamenslellende deelen van den 

 niam , als ik mij niet bedrieg. — Doch het wordt 

 tijd , dat ik dit opstel eindig. Noch dit wei- 

 nige. 



Uit mijne bedenkingen make men niet op, dat 

 ik ten doel heb om te verdedigen , dat de wal- 

 vischaardige dieren zogen gelijk de landzoogdie- 

 ren , zonder eenige wijziging. De levenswijze in 

 het water en de toestel van moeder en jong de- 

 den sinds lang het denkbeeld eener wijziging in 

 functie bij mij ontstaan. Ik kan het G. S. H. niet 

 toestemmen , dat men het geloofd heeft en nog 

 steeds gelooft , dat de zeedieren op dezelfde ma- 

 nier zogen, als de landdieren fp. 71), en dat 

 niemand er zelfs aan gedacht heeft , om zich eene 

 definitie te geven, wat zuigen is (j). 75 . Ik zal 

 hier alleen Hunter noemen , omdat Geoffroy diens 

 geschrift aanhaalt en omdat ik aan eerstgenoem- 

 den veel vcrpligling heb , doordien hij mij op het 

 onderhavige punt eerst goed opmerkzaam maakte, 

 HüHTEB nu schreef in 1787 (1.1): » De manier, 

 » waarop deze dieren zuigen, schijnt de ademha- 

 » ling zeer Ie hinderen , dewijl of de moeder of 

 » het jong gedurende dien tijd veriiinderd wordt, 

 * om lucht te scheppen : want hunne blaasgalea 

 » lisgen in tcgenoversestelde risrtins; en een van 

 » beiden moet het blaasgat onder water hebben, 

 » ec de tijd van het zuigen kan sleclits zoolang, 

 » als de tusschenlijd der aderatogten , duren. Het 

 » zuigen zelf moet ook op eene andere wijze , als 

 » bg de landdieren , geschieden ; want bij dezen 



