77 



Tot op dezen tijd toe , zoo volledig mogelgk , 

 worden in dit eerste deel een gedeelte der Diurna 

 behandeld. In eene beknopte inleiding (bl. 1 — 169) 

 ^vordt eerst over de Lepidoptera in het algemeen , 

 en wel in den volkomen toestand , vervolgens als 

 larve en eindelijk als pop gehandeld , met achter- 

 lating evenwel van alle ontleedkundige bijzonder- 

 heden. Een ander deel der inleiding (bl, 73 — 169) 

 handelt over de stelselmatige verdeeling der Lepi- 

 doptera , waarbij de Schrijver de velschillende 

 rangschikkingen met Linnaeus aanvangende, ach- 

 tereenvolgens naar de tijdorde vermeldt , en met 

 eene opgave van zijne rangschikking eindigt. 

 Hij onderscheidt twee groote afdeelingen , Rhopa- 

 locera en Heterocera , waarvan de eerste de diurna 

 bevat onder eene door Dumébil uitgedachte , en 

 van de sprieten ontleende benaming. Tot de He- 

 terocera behooren de crepuscularia en jiocturna. 

 De fihopa/ocera splitst hij in drie groepen , vol- 

 gens een van de pop ontleend kenmerk. Deze 

 toch is bij sommigen , zoo als bij onze Papilio 

 Machaön , Pieris Brassicm enz. , aan de punt van 

 den staart , en daarenboven door een' dwarsen 

 band bevestigd ; bij anderen , zoo als bij de F^a- 

 nessae enz. alleen aan den staart opgehangen , en 



schrijven van Suites bij wetenschappelijke boeken evenmin , 

 aL& het naar de behoefie van den tijd omwerken dier boekeu 

 goedkeuren. Het gaat niet beter, dau wanneer men oude 

 gebouwen , mil wat veranderen , afbreken en bijbouweu , 

 lot nieuwe gebruiken wil bekwaam maken , waarbij oud eo 

 uieuw beide bedorven wordt, en men mei veel onkosten 

 uich aan de oakomclingschap niets goeds en bruikbaars , 

 maar veel afbraak overlaat. 



