96 



de slotsom hier zouden mededeelen. Ons bestek 

 gedoogt dit niet, even min als om de bijzondere 

 inzigten en eigene waarnemingen van den Schrij- 

 ver voor Ie dragen ; wij bevelen dus aan elk , die 

 in het hier, zoo naauwkeurig als volledig behan- 

 deld onderwerp belang stelt , de lezing van het 

 geheele geschrift aan. 



Weemoedig leggen wij de pen neder. De voor- 

 treffelijke en door allen, die hem kenden zoo hoog- 

 geschatte George Broers is niet meer ! Eene he- 

 vige ziekte ontnam hem iu den zomer van 1835 

 aan zijne betrekkingen en vrienden , door wie hij 

 zoo hartelgk bemind was , aan zqne leermeesters , 

 wier roem hij eenmaal zoude vermeerderd hebben, 

 aan het vaderland , aan de menschheid , aan de 

 wetenschappen , tot welker roem en belangen hij 

 reeds had bijgedragen , en waaraan geheel zijn 

 leven zoude zijn toegewijd geworden. Hoewel 

 reeds met mannelijke geleerdheid toegerust , was 

 hij nog kweekeling van Utrechts Hoogeschool , 

 en toonde door zijn voorbeeld de waarde en mo- 

 gelijkheid eener algemeene beoefening van de na- 

 tuur- en geneeskundige wetenschappen. Doch het 

 voegt ons niet in lof uil te weiden , dien zijne 

 deugd en kunde niet behoeven. Zijne verdiensten 

 zullen hier wel niet schitteren als die zijner voor- 

 treffelijke vrienden en tijdgenooten , maar in hoo- 

 gere kringen zal hij werkzaam zijn. Al blijft ons 

 intusschen bij het verscheiden van de braven hier 

 op aarde de troostende gedachte , dat veeleer onze 

 gelukweuschingen over hunne standverwisseling dan 

 onze tranen hen moeten volgen , — zoo lang wij 

 zwakke menschen blijven, zal het vroegtijdig en 



