190 



na het einde van elke systole der hartekaraers. 



De commissie betuigt hare meening , dart , of- 

 schoon er , door latere onderzoekingen , veel licht 

 verspreid is , over de bewegingen en geluiden 

 van het hart , de geaardheid van het onderzoek , 

 evenwel , in vele gevallen , het opmaken van be- 

 vredigende gevolgtrekkingen moeijelijk maakt. 

 Zij meent mede , dat het onderwerp , door deszelfs 

 belang , zoowel uit een practisch oogpunt , als 

 beschouv^d als een onderwerp van natuurkundig 

 onderzoek , eene verdere nasporing allezins waardig 

 is. Wanneer wij de boven bijgebragte uitkomsten 

 vergelijken met het gevoelen , door den beroem- 

 den physioloog bi;rdach voor eenige jaren in de 

 vergadering der genees- en natuurkundigen te fVee- 

 nen voorgedragen (JJeber den Schlag und Schall 

 des Herzens. Wien 1832. 4°.), dan vinden wij 

 een aanmerkelijk verschil , 't geen hpt oordeel 

 der commissie , dat de zaak verdere nasporing 

 waardig is , nieuw gewigt bgzet. Volgens hem 

 heeft CORRICAN te regt als oorzaak van het klop- 

 pen opgegeven, dat de spits van het hart, gedu- 

 rende de diastole der hartekamers tegen de wan- 

 den der borstholte stoot , terwijl de kamers door 

 den bloedstroom niet slechts verwijd , maar ook 

 verlengd worden. Wat hel geluid betreft , de 

 eerste klank wordt , volgens burdach , door het 

 instroomen van bloed in de hartekamers , na de 

 zamentrekking der harteboezems veroorzaakt , en 

 het tweede geluid door het instroomen van bloed 

 in den ingang der slagaderliyke stammen bij de 

 systole der hartekamers. 



J. V. D. H. 



