levenstgdperk uitvaUen-; en dat, wanneer zulks dooi' 

 eene toevaliise omstandiglieid gebeurt, tij weder 

 nitscliieten : want het grootste getal der met de- 

 se tanden voorziene Rhinolophi, bezitten dezelve 

 meestal in den Tolkomenen en allijd in den jon- 

 gen leeftqd; hunne beweegbare sngtanden lijden 

 geen letsel door den groei der naastaangelegen tan- 

 den, zoo als zulks plaats heeft aan de onderkaak 

 van de Molossi, door de cntwikkeUng van het uit- 

 steeksel der hondstanden. Die soorten, welke deze 

 tanden geheel ontberen , bezitten dezelve ook in 

 geene harer levenstigdperken , hetgeen een gevolg 

 is van het gemis van tnsschenkaaks-beenplaatjes, die 

 door een eenvoudig kraakbeen Ter\angen zijn. Deze 

 ronderlinge toestel van beweegbare tnsschenkaken , 

 die door opheffings- en buigspieren worden in wer- 

 king gebragt, verschaft aan de BJiiiiolophi het ver- 

 mogen, om de bovensngtanden op te heffen en neer 

 te halen ; een zeer opmerkenswaardig voorbeeld van 

 beweegbare tanden in de klasse der Zoogdieren, 

 hetwelk eene zekere mate van overeenkomst bevat 

 met de eigenüqk gezegde vergiftige slangen. 



Het achterste einde van het kraakbeen van den 

 neus en de twee beenachtige plaatjes hangen aau 

 het vooreind van het ploegbeen {yomer). Hunne 

 beweging sch^nt van het reuk-orgaan , dat bg de- 

 ze dieren zeer fijn is, en waarvan hierna breeder 

 zal worden melding gemaakt , af te hangen. 



De FUiinolophi hebben geen kuitbeeu : han 

 scheenbeen is laog en dun ; ook missen zg deu af- 

 gescheiden of tegenstelbaren vinger van de Molos- 

 «i. Het spaakbeen (radius) is sterk gebogen, en 

 alleen vergezeld van eeoe dunne, korte en onvol- 

 komene {rudimentaire) ellepijp (tt/«a). Het borst- 



1* 



