55 



» en beide na Kaneel smakende : die van Culil~ 

 tilawan waren de langste en stijfste, en hadden 

 iimeer van kaar eigen smaak." 



In het slot dezer zinsnede, welke echter met 

 beide gemelde Handschriften naauwkeurig overeen- 

 stemt, is duidelgk eene tegenstrijdigheid gelegen, 

 welke ook den iatgnschen vertaler niet ontgaan 

 schijnt te zgn: immers hg heeft dezelve getracht 

 te vermijden , door alleen te zeggen , dat de bla- 

 deren van Culillawan de langste zijn. Alles vrel 

 overwogen, geloof ik, dat de uitlating van wei- 

 nige woorden aanleiding tot deze tegenstrijdigheid 

 gegeven heeft, en dat KUMPHius bedoeld heeft, 

 dat de bladeren van Culillawan wel kleiner dan 

 die van Cassia lignea, maar stgver en langer van 

 spits waren, hetgeen althans met de voor mij lig- 

 gende exemplaren van dien boom uit AmboiJia 

 overeenkomt. Doch dit daar gelaten, heeft de 

 vergelijking der Handschriften mij nog meer in de 

 meening versterkt, dat rumphius eenige zeer na 

 met elkander verwante gewassen, welke genoegzaam 

 dezelfden bast opleveren, onder zijnen Cw/iV/aifaw- 

 booni begrepen heeft. Behalve eene teekening , 

 welke voor Tab. XIV gebezigd is, maar aldaar 

 blocmtrosseu draagt, welke in het oorspronkelijke 

 geheel ontbreken, is bij een der Handschriften nog 

 eene andere afbeelding met den naam van Cortex 

 canjophylloides ruber gevoegd. Van deze tweede, 

 voor de uitgave van het Herbarium Amboinense 

 niet gebezigde teekening, zijn ontegenzeggelijk de 

 blocmtrossen ontleend , welke de bovenste takken 

 op Tab. XIV dragen, ofschoon beide de oorspron- 

 kelijke tcekeningen van elkander in den vorm der 

 bladeren afwijken, die namelijk op de met Cortex 



