eo 



nen werd, waarom hij hem Persea? Massoi noem- 

 de. Deze benaming gaf hij echter naderhand op, 

 toen hij aldaar ook met de ware Massoi--n\anl be- 

 kend was geworden (I). Ofschoon deze exempla- 

 ren van den Pajioeaanschen Culilawan noch bloe- 

 men noch vi'uchten hebbeu, behooren zg toch on- 

 getwijfeld met de overige opgenoemde soorten tot 

 een en hetzelfde geslacht, namelijk dat van Cin- 

 namomum, hetwelk zich van alle andere Laurier- 

 gewassen zoowel door belangrijke kenmerken der 

 Fruclificatie, als inzonderheid in den Habitus door 

 de subopposite plaatsing der bladeren onderscheidt, 

 welke altijd in de lengte door eenige hoofdzenu- 

 wen doorregen worden. 



Na al het aangevoerde blgkt het aldus duide- 

 lijk, dat de door RUMPHIUS vermelde Culilawan- 

 bast, niet van ééne, maar van verscheidene plant- 

 soorlen van één zelfde geslacht verkregen werd ; 

 en dat reeds uit dien hoofde , en ook om de an- 

 dere, aangehaalde omstandigheden, er redenen ge- 

 noeg voorhanden zijn , om de benaming van LIN- 

 NAEUS voortaan te verwerpen, daar toch slechts 

 ééne der planten, welke dezen bast leveren, den 



(1) Het verraste mij, aan het einde van het jaar 1832, 

 lange na de voltooijing van dit opstel , gedurende mijo 

 verblijf te Berlijn, het rijke Herbarium van mijnen zeer 

 geachten Vriend Prof. KUNTH raadplegende , de over- 

 tuiging te verkrijgen , dat LESSON reeds in den jare 1825, 

 dezelfde plant in Nieuw-'Guinea waarnemende , ten ha- 

 ren opzigte in dezelfde dwaling als zrppELius, verval- 

 len is. Aan het exemplaar , dat Prof. KUNTH van I.E3- 

 sox bezit, en hetwelk insgelijks zouder bloemen of vruch- 

 ten is , zijn namelijk op het Etitjuct , deze woorden toe- 

 gevoegd : I) Laurus Nov. Guinea. feuilles du Massohy. Lau- 

 "rus CuUlaban?" 



