87 



xelven lot onderwerp beeft, Wij beweeren dan ook 

 niet , dat de vroegere geslachten zicb om de bevor- 

 dering der menscbkunde volstrekt niet bekommerd 

 zouden bebben; bet: ken u zeluen .' maakte veel- 

 eer de kern en den grondslag dier ware wijsbeid 

 uit , welke de Ouden zocbten en beminden. Maar tot 

 bet ontstaan eener natuurlijke gescbiedeuis van ons 

 geslacht werden zoo vele voorloopige kundigheden 

 vereischt , dat zij eerst in lateren tijd mogelijk werd ; 

 ook moet men, — hoewel zulks somtijds geschiedt , 

 Anthropologie met natuurlijke geschiedenis van den 

 mensch niet verwarren. De eerste is cene weten- 

 schap van rnimeren omvang en sluit in bare uitge- 

 strekte grenzen de laatste in; deze is cene anthro- 

 pologiscbe wetenschap, maar zij is niet de Anthro- 

 pologie zelve. 



Het is dikwerf gezegd , dat alle menschelijke kun- 

 digheden , hoe verschillend ook , door ééiien ge- 

 meenscbappclijkeu band vereenigd zijn en , als leden 

 van één huisgezin , door onderlinge hulp en za- 

 menwerking elkanders voorspoed bevoi'deren. Dit 

 verband ligt ten deele in de eenheid van het men- 

 schclijk kenvermogen , maar ook ten andere in de 

 onderwerpen des onderzoeks. Nergens blijkt dat 

 verband der menschelijke wetenschappen duidelijker, 

 dan in de natuurlgke geschiedenis van het men- 

 schelijk geslacht, tot welker beoefening eene veree- 

 iiigiiig van verschillende kuiidigbeden vereischt 

 wordt, welke slechts weinigen zich eigen trachten 

 te maken , daar de beperktheid van des menscben 

 leven en der inenschelijku kracbten veeleer aan- 

 spoort ter bearbeiding van een enkel gedeelte van bet 

 uitgebreide gebied van kennis, belvN elk geen eindig 

 verstand in dcs/elfs geheel kan overzien. 



