105 



Op eene derde plaats eindelijk en wel waar de pokken 

 gedurende het leven in elkander waren gevloeid , 

 zag ik een grooter vaatnet , belwelk echter oogen- 

 scbijnlijk door de vereeniging %an de vaatjes van te 

 voren afgezonderd gestaan hebbende vaatnet j es, zoo 

 als de eerst beschrevene , was ontstaan. Dit groo- 

 tere vaatnet is minder omschreven , maar deszelfs 

 uiterste vaatjes verliezen zich allengs, (c) Op de 

 binnenste vlakte van dergelijke huidstukken zag ik 

 vele en zelfs aanmerkelijk dikke met de roode in- 

 jectiestof opgevulde vaten. 



Wie ziel niet , dat deze ontdekking de vraag be- 

 antwoordt , welke ik mij ter beantwoording gesteld 

 had , waarom namelijk slechts in eenen kleineren 

 of grooteren omtrek vocht onder de opperhuid 

 wordt uitgestort? Maar wij leeren uit deze waarne- 

 ming ook nog meer , en wel de geheele ontwikke- 

 ling der pok kennen. Namelijk , ten gevolge van die 

 oorzaak , welke de variolae in het ligchaam te weeg 

 brengt , ontstaat er een meerdere toevloed van 

 bloed tot de huid , zoo dat zij ten laatste ontsto- 

 ken wordt. De ontsteking door eenen eigenaardi- 

 gen prikkel opgewekt , doet de bovengenoemde vaat- 

 netjes ontstaan , in welke zich de ontsteking nu 

 concentreert. De vaatnetjes vroeger ontstaande dan 

 de pok , scheiden nu ter plaatse , waar zij zelven 

 zich bevinden , een helder vocht af, hetwelk , on- 

 der de opperhuid uitgestort wordt, deze opligt en 

 zoo de vesicula vormt. Klimt vervolgens de ont- 

 steking in die vaatnetjes nog liooger, dan beginnen 

 «g in de plaats van een helder vocht etter af te 

 scheiden, en de vesicula verandert in eene pus- 

 inla , of zoo als men zegt , de pok wordt met etter 

 gevuld. Wanneer de vaatjes van twee of meer 



