117 



zeggen , zoo geloof ik ecbter , dat deze verbinding 

 met het vijfde paar ter beslissing van den strijd niets 

 afdoet , wanneer men bedenkt , dat volgens de op- 

 gave van AVEBER bij Silurus Glanis de irigeminus 

 met zoo vele nervi i?tierspinales , in verbinding 

 staat (1) ; dewijl ik er aan twijfel , of men bier 

 wel zoo veel gewigt behoeft te hechten aan de om- 

 standigheid, of deze verbinding in dan wel buiten 

 de schedelhohe plaats vindt. 



Om nu weder tot onzen ramus lateralis terug 

 te komen : er beerscht omtrent deszelfs werkzaam- 

 heid niet minder verschil van gevoelens , dan over 

 den stam , tot welken dezelve bebooren zoude : zoo 

 zijn er sommigen , die hem tot de ademhaling in 

 betrekking brengen ; anderen , die hem bijzondere 

 gevoels-eigenschappen toeschrijven ; en weer anderen , 

 die door hem zekere bewegingen doen plaats heb- 

 ben. Om tot de werkzaambeden van deze zenuw 

 te kunnen besluiten, zal het toch wel, vóór alles, 

 onvermijdelijk noodig zijn , te weten , of zij den 

 accessorius Willisii , dan wel den vagus toebehoort. 

 Naar het begrip , dat wg thans van deze zenuw 

 hebben , is het slechts noodig zich te overtui- 

 gen , of de ramus lateralis bewegingen kan ver- 

 oorzaken , of niet; want is dit het geval , zoo be- 

 hoort deze tak tot den Nerv. accessorius IFillisii; 

 in het tegenovergestelde geval tot den vagus. 

 Men zoude op den eersten blik gelooven , dal de 

 diep liggende ramus lateralis werkelijk eene spier- 

 zenuw is: hij loopt bij alle visschen, die ik on- 

 derzocht heb, ten minste voor het grootste gedeelte. 



(1) meckel's, Archiv für Anatomie vtid riiysiologie. i827. 

 Tib. IV. Fig. 25. 



9*. 



C 



