120 



Hoe ook deze proeven mogen uitvallen, zooveel 

 kan ik met zekerheid verklaren , dat deze zenuw 

 onmogelijk alleen eene spierzenuw wezen kan. Want , 

 ■wanneer ik ook de kleine takken , welke deze zenuw, 

 misschien aan de spieren geven kunnen , mogt heb- 

 ben over het hoofd gezien , hetwelk ik toch niet 

 geloof; wanneer ook de resjt/Za/en, welke JOH annes 

 MüELLER , door middel van het galvauismus voort- 

 bragt , onjuist z^n , hetgeen nog minder denkelgk is , 

 dan is het toch bepaald zeker , dat deze zeuuwlak 

 tot de huid en vooral tot de huid der pinna cati- 

 dalis gaat. 



Dat alles heeft bijzonder betrekking tot den ra- 

 mus lateralis profundus : wat den ramus superfi- 

 cialis betreft , hierover kan minder twijfel zijn ; 

 want een ieder zal zich ligtelijk overtuigen , dat 

 deze zenuw , welke bij visscheii noch door, noch 

 tot de spieren loopt , geen spierzenuw is. Men ziet 

 integendeel duidelijk kleine takken van haar zich in 

 de huid verliezen. 



Wanneer wij nu de werkzaamheid van den vagus 

 en die van den accessorius Willisü in het oog hou- 

 den; wanneer wij weten, dat wij in deze zenuw 

 eene beweegzenuw , in gene daarentegen in zieker 

 op%igt (I) , eene gevoelszenuw beschouwen, dau moet 

 men toch bekennen , dat zij onbetwijfeld den vagus 

 behoort , en dat het hoogst waarschijnlijk is , dat 

 zg dezen alleen behoort. Ten gevolge van het aan- 

 gevoerde heb ik vele gronden van twijfeling , of zij met 

 zenuw-vezels van den accessorius fVillisii verbonden 

 is, welke vezels zich dan (wanneer ik dwale) lang- 

 zamerhand in de spieren zouden moeten verliezen 



(1) Zie mijne Disquis. phijsioK etc. 



