121 



ea den vagus verlaten, gelgk dit met alle zenu- 

 wen , in welke gevoels- en bewegings - vezels ver- 

 bonden zgn, het geval is. 



Daar wij nu bewezen hebben , dat de ramus la~ 

 teralis , ten minste voor een gedeelte , werkelijk tot 

 den vagus behoort, zoo was het van het grootste 

 belang, de funclien dezer zenuw in oogenschouw te 

 nemen. Om voor het minste het waarschijnlijke 

 hier van te vinden , moet men tot de algeraeene 

 funclien , die ons van den vagus bekend zijn , terug 

 keeren. Deze zenuw bezit duidelijk a7iimale en 

 vegelaiive funclien , zoo als in mijn Disserlalie 

 ontwikkeld is. De anènale funclien van den vagus 

 kennen wij ; het is het gevoelsvermogen. Dit ver- 

 mogen vinden wij nu in den ramus lateralis we- 

 der ; w^ zien hem zich in de huid verdeelen , welke 

 met zijne naaste voortzettingen in den natuurlijken 

 toestand het eenige orgaan is voor hetalgemceue ge- 

 voelsvermogen. Wat de organische werking dezer 

 zenuw betreft, zoo is het niet gemakkelijk te be- 

 palen , welke stofverwisseling zij uitoefent. Het is 

 ondertusschcn niet onwaarschijnlijk, dat zij de re- 

 spiralie der huid verrigt : want de algcmeene of huid- 

 respiralie is altijd grooter, hoe geringer of onvolko- 

 mener de eigenlijke ademhaling is. De werkzaam- 

 heid van den vagus konde daardoor, met betrek- 

 king tot de respiratie namelijk , in exlensie win- 

 knen , wat zq in inlensileil minder heeft. Men be- 

 fsluite hieruit echter niet, dat de fa^ïw der gewer- 

 iTeldc dieren , welke door kieuwen ademen , in ver- 

 bonding dor plaats, door dit dier bekleed, geene 

 rgrootcre rol speelt, dan bij de hoogere dierklassen ; 

 in gccncn decle , want uit de menigvuldige verbrei- 

 ding vau den vagus bij gene dieren , zien wij 



