126 

 VERKLA.RING DER PLAAT. 



FiG. 1. 



De linker zijde van den Proteus anguineus , in 

 natuiu'hjke grootte. De zijdelingsche spier is bloot- 

 gelegd , waarop men de twee zijdeliogsche zenuw- 

 takken ziet liggen , namelijk : 



ij. Den oppervlakkigen tak , 

 a. Den diepliggenden. 



Deze twee takken maken (1) , bij het begin van 

 hunnen oorsprong, uit de zwervende zenuw (Fig. II. 

 2.), slechts één' lak uit, maar scheiden zich weldra 

 van elkander , zonder zich weder te verbinden. 



De diepliggende tak volgt ongeveer de middellijn 

 van de zijdelingsche spier. Ongeveer zeg ik, want 

 in de middellijn zelve ligt hij niet , maar gewoon- 

 lijk een vierde lijn lager naar de buikzijde toe. Hij 

 is zeer dun, ter dikte van een baardhaar, en dus 

 zeer moeijelijk te herkennen, terwijl , niet minder 

 dunne spiervezelljes zich slechts door eene meer 

 geelachtige kleur (2) en dcor het afbreken bij de 

 menigvuldige tusschenschotten , onderscheiden. De 

 loop is eenigzins slangsgewijs , vertikaal op en neder 

 in de spiervezels , wordt dan , gelijk dit bij de 

 visschen het geval is , langzamerhand meer opper- 

 vlakkig, en schijnt in de huid te eindigen. Zoover 

 ik kon , heb ik denzelven vervolgd en op de plaat 

 voorgesteld. In de vezelachtige tusschenschotten , 



(1) Ofschoon beide takken in ilc spiuren liggen en geen van 

 ben eigenlijk, oppervlakkig [superficialis) kan genoemd 

 worden , heb ich ecliter , om aan de vergelijking met de 

 vissclien getrouw te blijven, deze namen behouden. 



(Ü) Of deze spiervczelen ook bij een' verschen Pro<c«s geel 

 zijn , is mij onbekend. 



