200 



VII. Gave toestand der spiervezelen by verlamming. 



Ten slotte acbt ik het niet onbelangrijk hier de 

 Igkopening te vermelden van eenen man , op zijn 

 zeven en dertigste jaar in ongehuwden staat over- 

 leden en sedert zijn veertiende , door verlamming 

 der bovenste en benedenste ledematen aangedaan. 

 Men verhaalt dat het gebrek voortgebragt is, door 

 eenen hevigen aanval van beroerte , ten gevolge van 

 schrik. Gedurende drie- en twintig jaren zijn de 

 onderste ledematen , met behoud der gevoehgheid , 

 in eenen volstrekten staat van onbewegelijkheid ge- 

 weest. De bovenste ledematen hadden eene zekere 

 mate van bewegelijkheid behouden, echter zonder 

 dat de wil eenigen invloed op dezelve uitoefende. 

 Zij werden onbepaald rondgedraaid , even als die van 

 een pas geboren kind. — Eene zittende houding 

 des ligchaams , was het onmisbaar gevolg der ver- 

 lamming. — Dezelve greep steeds op de linker heup 

 plaats, waardoor dan oók de tronk naar de tegen- ' 

 overgestelde zijde doorgebogen zijnde, eene geheel 

 eigenaardige soort van Scoliosis ontstaan was. Door 

 de bekende overmagt der buigspieren , zijn de on- 

 derste ledematen geheel gebogen , zoo zelfs dat de 

 teenen krom naar de voetzool getrokken waren. — 

 Behalve Ae paralysis extremi/alian, bestond er ook 

 belemmering in het spraakvermogen en gedeelte- 

 lijke paralysis vesicae nrinariae, zoodat de urin 

 lang in de blaas opgehoopt bleeft en dan nog slechts 

 droppelsgewgs wegvloeide. 



Zijne vrij stompe geestvermogens werden slechts 

 door het uitdrukken van ligchamelijke behoeften 

 kenbaar gemaakt, verder gingen dezelve niet. — Het 

 vegetafive leven bestond derhalve in zqne volle ont- 



