211 



kleur is zeer eenzelvig, meestal zwartachtig, dik- 

 werf in bet graauwgele overgaande , of met bruin 

 geschakeerd. 



Hunne vormen worden, als bij de meeste Saurii, 

 met den ouderdom digter in een gedrongen en de 

 wapenen van hun harnas groegen dan gemeenlijk 

 tot eene buitengewone lengte aan. In hunne maag 

 vindt men gewoonlijk overbl^fsels van insekteu uit 

 verschillende orden. 



Aangaande hun verblijf, hunne levensmanier , voort- 

 planting en ontwikkeling is volstrekt niets bekend; 

 z^ schenen nogtans hq voorkeur de steenachtige 

 drooge kustlanden en niet vochtige dalen of don- 

 kere bosschen te bewonen. Vroeger reeds hebben 

 wg gezegd, dat de Zonureti bewoners der warme 

 aardstreken van het oostel^k halfrond z^n , in welke 

 men de weinig tairgke soorten tot nu toe slechts 

 aan de Kaap de goede Hoop en op Nieuw Goinea 

 ontdekt heefu Langen tgd kende men slechts eene 

 soort: 



ZONURUS CORDYLÜS, 



van welke seba het eerst afbeeldingen gegeven heeft, 

 die eenen geruimen tgd de eenige bleven , maar naau- 

 wel^ks toereikend z^n om het dier te herkennen. 

 Wg rekenen hiertoe I. Tab. 84 fig. 3 en 4, waarvan 

 de laatste door de onregelmatig geteekende schub- 

 ben , beiden door verkeerde kleuren misvormd zgn ; 

 ieu beter is Tom. II. Tab. &2. fig. 2, althans wat 

 de kleur betreft. Cuvier brengt ze tot zijnen 

 Cordylus niger (1), terwgl eene der vorige zijnen 

 Cordylus griseus vormt. Eindelijk vindt men nog 



(l) Rignc anim. 2. p. 33. 



NAT. TIJDSCIIR. I. 15 



