213 



waaruit bet Looldkarakter ontleend is, in den faoog- 

 sten gi-aad vereenigen. En indedaad er is veelligt 

 geen enkel hagedisachtig dier , welks ligchaam 

 met een zoo volkomen en sterk gewapend hai'nas 

 voorzien is als dit. In algemeenen vorm het mid- 

 den houdende tusschen Slellio en onze gewone ha- 

 gedissen, onderscheidt zich hetzelve ligtelijk door 

 zgne van boven naar onderen plat gedrukte vormen. 

 De kop , ongemeen breed aan het groudstuk , zou 

 een' volkomen gelijkzijdigen driehoek vormen, wan- 

 neer niet de bolrond verhevene slaapbeenstreek met 

 hare heuvelvormig verhevene en naar achteren toe 

 in kegelvormige spitsen uitloopende schubben daar 

 boven uitstak; de laatste steken met hare breede 

 randen z^delings over den rand des monds en naar 

 achteren over het diep verborgen liggend trommel- 

 vlies uit. Bijua eene enkele vlakte vormend, laat 

 de schedel slechts in het midden en ter zijde eene 

 geringe beweging toe. De onderoograndschilden , 

 vgf in getal, strekken zich uit op bet teugelschild 

 om aan het neusschild te raken ; naar onderen wor- 

 den zij door de zes lipschilden begrensd. Aan 

 de onderkaak telt men van de laatsten aan weêrs- 

 zgde slechts vijf, maar deze zgn van binnen door 

 eene tweede rij vergezeld , wier schilden veel meer 

 ontwikkeld zijn dan de buitenste. Het lijf wordt 

 door een harnas omgeven, hetwelk uit twee 

 deelen bestaat , die langs de zijden door middel 

 eener woeke buikplooi bewegelijk zgn. Het boven- 

 ste deel is uit ongeveer 25 dwarse ringen zamen- 

 gesteld, waarvan bij oude dieren meerdere in een- 

 smelten, zuodat men er soms slechts 15 telt. Op deze 

 dwarsringen staan de schubben -vaak verbeend, bij- 

 kans onbewegelijk en digt bij elkander. Zg ver- 



15* 



