214 



toonen , behalve de korrelig ruwe oppervlakte , welke 

 aan alle schubben des geheelen ligchaams eigen is, 

 in het midden eene in de lengte loopende uitsprin- 

 gende lijn, welke dikwerf aan den achterrand in 

 eene drie of veeltandige spits, aan de zijden van 

 den hals zelfs tot groote, naar voren gebogene haken 

 verlengd is. Dergelijke schubben bedekken de vier 

 pooten en den staart, vooral langs zijne zijden. 

 Veel talrgker dan deze , zgn de dwarse ringen van 

 weeke, kleine en gladde schubben, welke het on- 

 derste gedeelte van het harnas uitmaken ; zg ver- 

 eenigen zich op eene wederzijds evenmatige wijze 

 in eenen huidnaad , welken in het midden over de 

 geheele lengte des buiks heenloopt ; maar naar den 

 hals toe worden zij talrgker, onregelmatiger en er 

 ontstaat, terwijl breede en smalle rijen zich in 

 verschillende rigtingen ontmoeten , eene soort van 

 halsketting. Onder de keel eindelijk , nemen zg an- 

 dermaal in grootte af, en vormen naar de kin toe 

 een zeer fijn, niet regelmatig plaveisel. Eveneens 

 is het met de schubben, welke den oorsprong der 

 achterste ledematen bekleeden en den aars omgeven , 

 waar zg echter in grootte zoo zeer toenemen, dat 

 men twee middelschilden onderscheiden kan. Aan 

 iedere dg opent zich eene rij van 10 of 12 klieren. 

 Men telt van twintig tot vijf en twintig ringen aan 

 den staart, die langwerpig kegelvormig en sterk is 

 en het ligchaam naauwelijks in lengte overtreft; 

 het geheele dier is ongeveer 9 of 10 duim lang. 



In vele opzigten verschillen de jonge voorwer- 

 pen, hetgeen dan ook den Heer BOIE aanleiding 

 gaf, het oude dier, hetwelk wg zoo even beschre- 

 ven en waarvan wg eene afbeelding gegeven heb- 



