219 



veel kloeker maaksel en meer in eengedrongene 

 gedaante. De geheel hoekige en vrg hooge kop 

 vormt een' langwerpigen driehoek; de schilden, die 

 denzelven bedekken , zijn zoo in eengesmolten en 

 met scherpe randen en langwerpige onevenheden als 

 bezaaid , dat men hunnen vorm niet onderscheiden 

 kan. Buiten den, van achteren vlak afgesneden, kop 

 steken de sterk ontwikkelde spitsen en hoeken der 

 schilden uit. Eene uitholling kenmerkt het midden 

 des achterhoofds ; naar voren loopt de snoet schuins 

 en stomp af. Vijf bijinenste lipschilden der on- 

 derkaak bezitten eene aanmerkelgke grootte ; onmid- 

 dellgk daarop volgen de kleinere schubben, die zich 

 onafgebroken over den buik uitstrekken , naar ach- 

 teren toe meer en meer in grootte toenemen en vrier 

 uitspringende lijnen in vereeniging met elkander 

 overlangsche strepen vormen. Twee zeer groote 

 schilden bedekken den anus. De voelen zgn even 

 als bg de vorige soort, maar slanker. De huid aan 

 de zijden des ligchaams is door zeer kleine schub— 

 jes ruw en in plooijen gefronsd , welke van den rug 

 in scheve boogen naar achteren loopen. De rug 

 daarentegen wordt door negen of tien bewegelgke, 

 dwarse, met de opperhuid bedekte beenstukken ge- 

 wapend , waarvan elk zich in vier kromme, sterke, 

 achter- en buitenwaarts gerigte haken verdeelt. 

 Eene dergelijke bekleeding vertoont de zijdelings te 

 zamen gedrukte staart, wiens ringen echter naarde 

 «pils toe in dezelfde mate talrijker worden, hoe 

 meer dcrzelver wapenrusting in ontwikkeling afneemt. 

 De kleur van dit dier is gedurende het leven 

 een roodbruinaclitig zwart , hetwelk naar onderen 

 ligter wordt en na den dood weinig verandering 

 ondergaat. De regenboog van het oog is roodachtig. 



