232 



het algemeen mijne waarnemingen bevestigt. Hg na- 

 melijk , de reproductie der slijmvliezen aannemende , 

 zegt, dat hg zelfs meent, onderscheidene graden van 

 reproductie te hebben waargenomen. In den eer- 

 sten graad verschijnt het suhmuceuse celweefsel rood- 

 achtig en glad, hetgeen dan den overgang aantoont 

 van een celluleus vaatrijk vlies in een zeer eenvoudig 

 slijmvlies. In den 2den graad is dit slijmvlies gelijk 

 met den rand van het oude slijmvlies , maar kan 

 nog niet afgetrokken worden , en de vaatverspreiding 

 is eenvoudiger, dan in het oude slgmvlies; daaren- 

 boven heeft, wanneer het oude slijmvlies villi had, 

 het nieuwe er nog geene. In het derde tijdperk 

 wordt het nieuwe vlies gelijk aan het oude, en ver- 

 krijgt dan ook villi. 



De reproductie der slijmvliezen thans dus bewezen 

 zijnde , rijst de vraag op , of zg ook soms op andere 

 plaatsen ziekelgk zich ontwikkelen. Het gevoelen van 

 J. F. MECKEL (1), dat men elke etterafscheidende 

 oppervlakte met een ofschoon onvolkomen slijmvlies 

 moet vergelijken , strookt voorzeker niet meer met de 

 nieuwere gevoelens over de ettersecretie. Het vlies 

 daarentegen , de zoogenoemde memhrana pyogene- 

 tica, welke de inwendige oppervlakte van pijpzwe- 

 ren , van de vomicae der longen enz. bekleedt , heeft 

 inderdaad het voorkomen van de eenvoudige slijm- 

 vliezen , b. V. zoo als dat der pisleiders , galbuizen enz. 



Om de overeenkomst tusschen slijmvliezen en de 



memhrana pyogenetica nader te leeren kennen , heb 



ik beider scheikundige verhouding nagegaan , en de 



volgende uitkomsten verkregen. 



De memhrana pyogenetica, genomen uit eene vomica: 



(1) h. c. Tom. I. pag. 624. 



