242 



II. Over de verandering van substantia cortica- 



lis der heenderen in suhst. sponyiosa hy de 



gezonde en ziehelyke heenwording. 



Het is eene waarneming, voor liet eerst door onzen 

 landgenoot ALBINüs (1) gedaan , en eerst voor vier 

 jaren door ^. U. WEBER (2) bevestigd, dat bg 

 de beenwording van het geraamte de substantia 

 corticalis s. compacta van een verbeeningspunt 

 (punctum ossificationis) in subst. spongiosa veran- 

 derd wordt. Albinus heeft namelijk gezien, dat 

 de verbeeningspunten van de ossa tarsi, van de 

 ligchamen der wervels, van het borstbeen enz. door 

 eene dunne laag van subst. corticalis bedekt z^n, 

 die echter later, wanneer het beenpunt grooter 

 vrordt, in subst. spongiosa verandert. Ook heb ik 

 dit meermalen aldus gezien en zelfs bij de ossa in- 

 nominata, van welke vooral het verbeeningspunt 

 van het osilium, duidelijk met eene dunne laag van 

 subst. cort. bedekt is. Ook laat zich de vermeer- 

 dering van de dikte van een lang been wel niet op 

 eene andere wijze verklaren. Ook ziet men reeds 

 ia den gezonden staat bij lange beenderen, wan- 

 neer zij overlangs worden doorgezaagd, op de bin- 

 nenste vlakte der subst. corticalis een of meer 

 beenplaatjes, die eigenlijk den overgang maken van 

 de subst. compacta tot de spongiosa. Deze plaat- 

 jes worden naar de gewrichtseinden toe menig- 

 vuldiger, en maken eene subst. spongiosa, welke 

 niet het celachtig en netachtig voorkomen heeft ^ 



(1) Anat. Acad. , Lib. VII , Cap. 6 pag. 69. 



(2) HiLDEBRANnt's Anatom. , Braunichweig I83Ö, T. 

 pag, 337. 



