245 



deze vooronderstelling geheel ongegrond schijut , zoo 

 zonde men daarentegen kunnen vragen , of niet 

 eene drakking der, het been van buiten bedede- 

 kende, deelen de verdwijning der subst. corticalis 

 had teweeggebragt ; maar ook dit was in het be- 

 staande onmogelijk, want ten eerste, waren er in 

 het periosteum, in het celweefsel , in de spieren enz., 

 geene gezwellen , en ten tweede , hadden zij , wa- 

 ren zg er geweest, toch geene exostosis kunnen 

 teweegbrengen. Er blijft dus thans nog maar eene 

 wi)ze van ontstaan over en deze is die, welke ik 

 reeds te voren als de het meest waarschijnl^ke heb 

 opgegeven , dat namelgk de subst. corticalis in spou- 

 giosaveranderd is. 



Hiervoor pleit ten eerste, dat eene zoodanige ver- 

 andering reeds in den gezonden staat voorkomt, en 

 ten tweede, het aanzien van de nieuwe subst. spon- 

 giosa zelve. Immers doordien , zoo als gezegd is , de 

 celletjes van deze subst. spongiosa overlangs (d. i. 

 naar de lengte van het been) loopende buizen vormen, 

 zoomoet noodzakelijk de oorzaak van hun ontstaan ook 

 in die rigting gewerkt hebben. Tot het been zijn 

 meer vaten doorgedrongen , en wel tot de subst. com- 

 pacta en hebben langzamerhand deze beenstof door- 

 ploegd, tot dat zg het voorkomen van subst. spongiosa 

 verkregen had. Niet zeldzaam treft men ook lange 

 beenderen aan , in welke men , wanneer zij overlangs 

 zgn doorgezaagd , in het midden der subst. compacta 

 een begin van de ontwikkeling van subst. spongiosa 

 ontwaart; dan ook vindt men, wanneer het been 

 versch was, in die nieuwe subst. spongiosa eene me- 

 nigte van vaten, hetgeen ten bewijze kan dienen, dat 

 de verandering van subst. cort. in spongiosa door de 

 vaten wordt teweeggebragt. Op dezelfde wij^.c ver- 



