266 



lukte, den zak van het afvallend vlies ongesebonden 

 te houden, waarbij dus de uitwendige, zeer vlok- 

 kige , met den wand der baarmoeder vereenigde op- 

 pervlakte in het oog viel; nu werd het dunste , bijna 

 doorschijnende gedeelte geopend , waarna een rood- 

 achtig, eenigzins lijmig vocht, ter hoeveelheid van 

 een paar drachmen , uitvloeide en bewees, dat de 

 zak aan het benedeneinde door de onderlinge aan- 

 raking van het tuitvormig verlengsel gesloten was. 

 Terstond viel de groote rijkdom aan aderlijke bloed- 

 vaten , die op de gladde inwendige oppervlakte, 

 als tot barstens toe opgevuld , uitpuilden, in het oog; 

 de grootste stammen waren aan het beneden uiteinde 

 en in de plooijen , waar de zak zich omsloeg , zigtbaar , 

 maar de talrijke fijne takjes verspreidden zich door 

 het geheele vlies , vooral ook over het bol uitpui- 

 lende gedeelte , waarachter men het ei kon ver- 

 wachten , bet omgeslagene vlies. Er werd eene 

 schets vervaardigd , ,waarop zoo naauwkeurig moge- 

 ]gk de duidelijkste vaatnetten werden uitgedrukt, 

 vermits het te verwachten was , dat dezelve door 

 de ontlasting van het bloed spoedig onzigtbaar zou- 

 den worden. 



Het omgeslagen gedeelte van het vlies , hier den 

 achterwand van den zak uitmakende , werd nu ter 

 zijde en van onderen doorgesneden , zoodat een 

 bijna vierkante lap naar boven kon worden opgeligt ; 

 het ei , hier achter gelegen , was digt met vlokken be- 

 zet, die duidelijk zamenhongen met de uitwendige, 

 ruwe oppervlakte van het vlies, hetgeen echter 

 zonder het ei te beschadigen, kon worden losge- 

 gemaakt ; de vlokken van het chorion waren , even 

 als het geheele afvallend vlies, door bloed donker 

 gekleurd. Het ei werd geheel gaaf uitgenomen en 



