268 



kleur doen behouden , hoewel de vaten niet meer 

 afj'.onderlijk te zien zijn , maar het geheele weefsel 

 gfclijkmatig met cnior is doortrokken; die kleur steekt 

 sterk af bij de bleekheid van het weefsel der baar- 

 moeder ; ook het ei vertoont nog alle de vlokken , 

 die naar het afvallend vlies gekeerd waren , helder 

 rood , terwijl die van de achterzijde ongekleurd 

 zgn. Deze ophooping van bloed is aan den dood 

 door de cholera toe te schrijven , die anders , gelijk 

 bekend is , veelvuldig bij zwangeren miskraam of 

 ont^dige verlossing heeft veroorzaakt. 



Ik heb de vrijheid genomen , uit dit onderzoek 

 voor mij zelven deze gevolgtrekkingen af te leiden. 



1. Het afvallend vlies bedekt de geheele opper- 

 vlakte van de holle der baarmoeder tot aan den 

 inwendigen mond , waar hetzelve eindigt; door aan- 

 raking van den dikkeren rand is de zak genoeg ge- 

 sloten , om een weiachtige wasem of vocht , op de 

 inwendige gladde oppervlakte uitgezweet, optehou- 

 den. 



2. In deszelfs weefsel groeit een eigen stel fijne 

 bloedvaten , die met de vaten der baarmoeder, welke 

 hetzelve hebben voortgebragt, verbonden worden; 

 de vlokkige , losse , uitwendige oppervlakte blijft zoo 

 in zamcnhang met de baarmoeder. 



3. De inwendige oppervlakte is een allerfijnst 

 poreus plaatje , hetgeen het losser aan bloedvaten 

 rijke weefsel overtrekt. 



4. Het ei in de baarmoeder gedrongen , blijft tus- 

 schen haren wand en den vliezigen zak ; deze be- 

 paalt hetzelve en neemt in zijne uitwendige vlakte 

 de vlokken van het chorion op , die hier bloed 

 inzuigen. 



6. Het ei , grooter geworden , dringt de wanden 



