285 



mus) bij 's Gravenhagein 't wild zonde groegen; de 

 waarheid van deze opgave wordt echter twijfelachtig ; 

 wanneer men bedenkt , dat door de groote overeen- 

 komst in wortel en blad , de Irü Pseud-Acorug met 

 den Kalmus verward is geworden , zoo als blqkt uit DO- 

 DONAEUS Slirpium Jmag. p. 233 , Florum Historiae 

 p. 155enCruydtb. p. 395. lu de twee eerst genoemde 

 boeken wordt de Acorus niet eens afgebeeld , en D. 

 scheen hem toen nog niet regt te kennen. M. DE LO- 

 BEL, in zijne Adoers. p. 29 , had de levendige plant 

 nog niet gezien ; ia zgne Observat. p. 30 heeft 

 hg eene plaat van den Kalmus , „ cujus virentem 

 plantam inspectione asgecitti iumtts hoc anno 1575 

 Lierrae BeUjaruin , munere C. CLUSll hiijus histo- 

 riae elariss. »criptoris , in culligsiino et ainoenissi- 

 mo Paradiso jp. joannis dilfii." De bloem en 

 vrucht had lobel toen nog niet gezien. DoDO- 

 NAEUS in zijn Cruydtb. p. 397 verhaalt , dat de Kal- 

 mus in Kolchis, Galatien, in Kandia en in het 

 land Ponius groeit, en dat hij in oude tgden 

 naar het getuigenis van AFULEJUS zelden was te 

 vinden geweest; dat de plant uit Turkijen naar 

 VVcenen was gekomen, en van daar in sommige 

 hoven van Nederland was overgebragt , waar zij 

 welig groeide, en de koude des winters verdroeg, 

 maar dat zij geene bloemen ontwikkelde, zoo als 

 zij ie Wecnen gedaan had. De vertaler van het 

 Cruydtb. voegt er (hl. 398) bij, dat dit gewas thans 

 in Zeeland en ook in Holland bloeit, en dat het daar 

 nu door den ijver der liefhebbers in grachten van 

 steden en andere waterenzoo vermenigvuldigd was, 

 dat men zoude gelooven, dat het een werkelijk in- 

 landsch gewas ware. Commklin geeft den Kalmus 

 als inlandsch op ; MEE8E in zijne Flora fritica noemt 



