6 



II. Onleedkunde en Physiologie in 

 het algemeen. 



§ 4. Er is bijkans geen moeijelijker vraagstuk in 

 de kennis der bewerktuigde wezens, dan de be- 

 paling vau juiste grenzen, waardoor het planten- 

 en dierenrijk van elkander gescheiden zijn. De 

 Heer dumortier heeft eene nieuwe opheldering 

 daarvan uit eene vergelijking van het inwendig 

 maakseL_van planten en dieren trachten af te lei- 

 denj(l). Zijne onderzoekingen zijn echter belang- 

 rijker^ voor de ontleedkunde der planten dan voor 

 die der dieren. De Schr. ueemt het gevoelen van 

 SERRES aan (2), dat de ontwikkeling der dieren 

 geschiedt van den omtrek naar het middelpunt; 

 bg de planten gaat de ontwikkeling omgekeerd van 

 het middelpunt naar den omtrek voort. Hieruit 

 leidt hij nn als slotsom af: 'nl^animal est un étre 

 » organique cenlripile , Ie végélal U7i étre orga- 

 i^nique centrifuge. Telle est la seule définition 

 i> desonrtais admissible." Het hout voorts met het 

 skelet vergelijkende en de harde bekleedsels der in- 

 sekten en der overige gelede dieren als een uitwendig 

 skelet beschouwende, valt het hem niet moegelijk, 

 bij planten en dieren drie trappen van bewerktui- 

 ging aan te nemen en met elkander gelijk te stellen : 

 Végétaux axylés =: Animaux asqueleltés 

 Végélaux exoxylés = Animaux exosquelettés 

 Fégélatix endoxijlés z= Animaux endosquelettés. 



(1) Recherches sur la structure comparce et k dcveloppcment 

 des Animaux et des Figétaux , par s. c. dumorijer. 

 Nov. Act. Acad. Caesareae Leop. Car. Nat. Curiosor. 

 Tom. XVI. Part. I. p. 217-312, PI. 10, II. 



(2) Aiial. comp. du ccrvcau. Tom. 1. p. XXV. et siiir. 



