24 



WAGNER onderzocht. Het maaksel van het rug- 

 gevat kon hij uiet nagaan; ook in de staartbladen 

 kon liij geene stroomen waarnemen , en garus was 

 liier gelukkiger. In het ligchaam zelf zag wagner 

 de bloedslroomeu even als bij de vorige larven, en 

 vooral duidelijk in den kop. Bij volkomene Libel- 

 lulae zag hij in de vleugels nooit eenig spoor van 

 bloedboUetjes of beweging van vloeistof. Bij jonge 

 voorwerpen van Nepa ninei-ea bespeurde genoem- 

 de Schrijver de zijdelingsche stroomen van bolle- 

 tjes, die altijd Tan voren naar achteren liepen ; 

 bij Corixa en Notonecta kon hij niets waarnemen, 

 evenmin bij jonge lan'en van eene soort van land- 

 wants en in de twee- en vliesvleugelige insekten. 

 Bij maskers van diplera evenwel zag WAGNEr stroo- 

 men in het ruggevat, zonder bloedboUetjes te ont- 

 dekken. 



Gewoonlijk stelt men zich het ruggevat als een 

 eenvoudig langwerpig kanaal voor, hoezeer het door 

 SWAMMERDAM en MALPiGHi met verwijdingen en 

 vernaauwingen en onder eenen geleden vorm is af- 

 gebeeld. Wagner verdedigt, volgens zijne waar- 

 nemingen, deze voorstelling van swammerdAM en 

 MALPiGHi tegen cuvier en meckel. Hij heeft 

 bq waterkevers {Hydrophilus piceus en vooral Dy- 

 tiscus marginalis) de structuur van het hart na- 

 der onderzocht en met de beschrijving, die STRAUS 

 van dit deel bij den meikever gegeven had, over- 

 eenkomstig gevonden, uitgezonderd, dat hij de klap- 

 vliezen niet duidelijk zien kon (1). Het bloed 



(1) Oken's Isis 1832. S. 778-783. G. R. treviranus 

 kon daarentegen bij onderscheidene door hem onderzoch- 

 te inseklen {Sphinx ligustri , Locusia vcrrucivora , Celonia 



