ling naging en zoowel iu den eijerstok als tiisschcn 

 de kieuwplaten waarnam, was, dat de in de kieuw- 

 vakjes levende dieren wezentlijk de jongen z^n van 

 de soort, waarin zij gevonden worden, hoezeer zij 

 in gedaante daarvan verscliilleii en bjssusdradeu 

 spinnen, hetgeen de Vniones en Anodoniae later 

 niet doen. De naam Glockidium, waarmede men 

 als een bijzonder geslacht deze vermeende para- 

 sitische weekdieren onderscheiden had , moet ge- 

 volgehjk uit het syslema animalium weder worden 

 verbannen. Carus nam daarenboven waar, dat de 

 cijeren bij verschillende soorten verschillend ge- 

 kleurd waren, zoodat men daaruit eeuigermate de 

 soorten kon onderscheiden, b. v. TInio litloralis, 

 vvaar zij hoog rood zijn. Deze kleur ziet men dan 

 in de eijerstokken en in de buitenste kieuwen, 

 zoodra deze met eijeren zijn opgevuld; de egeren 

 ontlasten zich , gelgk reeds bojanus had opge- 

 merkt, aan weÊrszijde van den buik of aan den 

 grond van den voet door eene kleine spleet; de 

 tweede opening, die hen daarna, volgens pfeiffer 

 zou opnemen, geleidt, even als bo janus reeds ge- 

 gezegd had, naar de ruimte, waarin die deelen 

 liggen, welke hij als longen beschouwt (1). Op- 

 merkelijk is eindelijk nog het omwentelen van het 

 embryo in eene horizontale vlakte, een verschijn- 

 sel, hetwelk reeds leeuwenhoek kort beschreven 

 had, en naderhand ook door home en BAUER 

 was opgemerkt, doch waarover men hier naauw- 

 keurige waarnemingen vinden kan. 



De beroemde VON BAER had in zijn werk, over 

 de ontwikkelingsgeschiedenis der dieren , zgn' wcnsch 



(1) Vergel. mijn Uandb. der PUrkundi: II. bl. 36 , 37. 



