ie kennen gegeven, dat men de ontwikkeKng der 

 koppooligc weekdieren naspoorde, en de opgave 

 van CAVOLINI ophelderde, die beweerd heeft, 

 dat de dojerzak met den mond te zameu hing. 

 Zulks bewoog den grooten CUVier, eeue met af- 

 beeldingen opgehelderde beschrijving in het licht 

 te geven van preparaten, die reeds sinds 1815 

 vervaardigd waren , en in het kabinet van verge- 

 l^kende ontleedkunde te Parijs bewaard werden (1). 

 De eqeren der zeekatten hebben een veerkrachtig 

 en zwartachtig, uitwendig omkleedsel, dat uit ver- 

 schillende lagen bestaat en aan het eene eind in 

 een' steel uitloopt, die met een' ring eindigt, waar- 

 door dezelve aan oaderscheidene zeeligchamen be- 

 vestigd zijn. Binnen dit omkleedsel is een ander 

 doorschijnend hulsel , hetwelk aan het overige met 

 de beide einden door twee verlengsels is vastge- 

 hecht, die men met hagelsnoereu {chalazae) vei- 

 gel^ken kan. Dit omkleedsel omvat den dojerzak 

 en het embryo en bestaat uit twee zakken of la- 

 gen. De dojer is zelve in een bijzonder vlies om- 

 sloten : dat ook het embryo een bijzonder omkleed- 

 sel of amnios hebben zou, heeft CUVIER niet kun- 

 nen waarnemen. De dojer hangt met het embryo 

 tnsschen de armen (lejitaciiia) onder den mond 

 te zamen , aan de buikzijde , niet aan de rugzijde 



(1) Sur /« oeu/t de Seiche; par M. k B'" curiEit. Nouv, 

 Anti. du Muaium. I. p. 15:5-160. I>l. 8. — Deze voor- 

 werpen trokken mijuu bij/.onilere aamhiclit, toen ik in 

 1824 in de gelegenheid was , die uitgestrekte vcrzarae- 

 liog van vergelijkende ontleedkunde te beschouwen, en 

 ik heb de'/.clvu vermeld in do Aanteckenini^en , die ik 

 m 1U25 oTcr bet geaoctudc kabinet heb in hot licht 

 ftegcTen. 



