34 



zoo als bij de gelede dieren , althans bij Aranea 

 en Astacus , volgens Herold en rathke. Van 

 den dojer loopt een kanaal , hetwelk in den kraak- 

 beenigen ring eene verwijding heeft , naar den slok- 

 darm. Volgens deze waarnemingen wordt de op- 

 gave van CAVOLiNi gemakkelijk verklaard, die zich 

 naauwkeurig zou hebben uitgedrukt, wanneer hij ge- 

 zegd had, dat de dojer voor den mond hangt en 

 met den slokdarm gemeenschap heeft. Cuvier geeft 

 tevens hier den waren zin op, van eene bij ARIsto- 

 TELES voorkomende plaats (1). Met weemoedig ge- 

 noegen neemt zeker elk beminnaar der wetenschappeu 

 deze beschrijving in handen, welke tot den laatsten 

 arbeid behoort , dien wij aan een' geleerde ver- 

 schuldigd zijn, welke onder de beroemdste man- 

 nen van alle tijden eene eervolle plaats bekleedt, 

 en aan >vien deze eeuw waarschijnlijk wel geen' 

 anderen dierkundigen zal kunnen overstellen. 



De Heer turpin heeft waargenomen, dat aan 

 de inwendige oppervlakte van het uitwendig be- 

 kleedsel der eijeren van Helix ad^persa eene groo- 

 te menigte rhomboëdrische kristallen van koolstof- 



(1) «jt yttQ rovTov {tov Xtvxov) tö arijrtdt-ov ifiexai tnl ki- 

 ipttXijv , ütöTfe^ ol oQri'O-f'; xatd Tyv xot}.lav tiqooïiqttj' 

 fiivoi. Ve Aiiimalib. Ilist. Lib. V. cap. 16. (ed. SCHW.) 

 vulgo 18. Volgcus sommigen, en CUVIER is mede van 

 deze meening , moet men lezen Tr^ootjQvri^iyov, De ver- 

 taling van SCALIGER, welke men ook in de nilgave van 

 6CHNEIDKR vindt , is deze : » atque ex eo [aïbiunine) 

 » scpiola facta exit in caput , quemadmodum aves , vaitre 

 » annexa." Men moet daarentegen vertalen, en liier 

 Llijkt wederom de geest van waarneming van ARISTOTE- 

 J.ES , aan wien deze bijzonderheid niet ontsnapt was; 

 » nam ex eo fit sepiofa , capite annexa , quemadinodunx 

 ^ ave$ venire,^* 



I 



