42 



trent eeneu rcgten hoek maakt. Wanneer men op 

 den buitenrand der bovenkaak een loodregt vlak 

 opiigt, steken de uiteinden der groote platen bij- 

 kans zeven duim buiten deze vlakte uit. Naast 

 deze groote platen liggen , aan bare binnenz^de, 

 vele kleinere , die witter en vseeker zijn en bijna 

 loodregt vau de bovenkaak naar beneden bangen. 

 In elke plaat kan men eene binnenste en buitenste 

 zelfstandigheid onderscheiden ; de uitwendige of 

 bastzelfstandigheid bestaat uit digt op elkander 

 liggende hoornplaatjes; de ingeslotene mergzelfstan- 

 digheid vormt evenwijdig nederdaleude buisjes , die 

 aan den ondersten rand der hoornplaat in bor- 

 stelachtige draden overgaan. Deze buisjes strekken 

 zich niet zoo boog tot het bovenkaaksbeen uit als 

 de platen der bastzelfstandigheid. Er blijft dus 

 hier eene ruimte of holte over, welke de kiem- 

 huid opneemt, eene plooi van de dikke, vaatrijke 

 huid, waarop elk der baarden rust. Deze plooi 

 vormt draadachtige vei'lengsels , die in de buisvor- 

 mige innerlijke zelfstandigheid der baarden voort- 

 loopen, en iu dezelfde rigting door bloedvaten 

 worden vergezeld. Tusschen de baardplaten ligt 

 eene witte zelfstandigheid , die door de kiemhuid 

 afgescheiden wordt, en slechts eene geringe ver- 

 andering schijnt te behoeven, om in hoornzelfstan- 

 digheid over te gaan. — De meer algemeene be- 

 schrijvingen, waarmede de Schr. zijne verhandeling 

 besluit, willen wi) hier nog, nagenoeg met zijne ei- 

 gene woorden, opgeven. Wanneer de wijze, waar- 

 op de baarden gevormd worden , ons geregtigt om 

 tot eene gelijke vorming der hoornzelfstandigheid 

 in het algemeen te besluiten, dan zgn de hoorn- 

 achtige deelen overal, welke ook hare gedaante 



