47 



IV. Bijzondere Zoölogie. 



A. Gescuri/len over geleiachtige of 

 slraaldieren. 



§ 22. De grenzen onzer zintuigelijke waarneming 

 zgn de grenzen der schepping niet. Hoe eenvou- 

 dig deze waarheid ook schijnen moge, ^vij zijn vau 

 dezelve eerst levendig doordrongen, wanneer ons 

 oog, het zintuig, waaraan wij onze meeste kennis 

 der natuur te danken hebben , kunstig versterkt 

 woi'dl en alzoo de ondoorgrondelijke uitgestrekt- 

 heid des heelals in de ruimten des hemels of de 

 ondoorgrondelgke verbreiding van levende wezens 

 in een' enkelen waterdrop aanschouwt. Wie durft 

 bepalen waar de grenzen zga van ons dus ver- 

 sterkt waarnemingsvermogen , daar de meuschelijke 

 geest steeds volkomener hulpmiddelen uitdenkt? 

 En wanneer wg ook deze grenzen bereiken — waar 

 zijn de grenzen der schepping zelve ? 



Oeze gedachten dringen zich bg mg op , wan- 

 neer ik de belangrqke onderzoekingen vau ehren- 

 BERG naga, over de zoogenoemde infusie-diertjes, 

 die kleine levende wezens, welke men als den 

 eersten aanvang van het dierenrijk , als de een- 

 voudigste dierlijke vormen beschouwt (1). Ehren- 



Mcr <lc Schr. vcreclert, dal ook RonoLpni \>\\ liet on- 

 'ÏL'r/.ock van een .-mdcr voorwerp van dezelfde vogelsoort , 

 dezelve Ijcvestigd zag; ik bedoel de opening in den krop 

 van f^ullur alralui WILS. , Pcrmoptcrua Jota BOXAA. 

 een' Vüj^el van de warme gewesten van Amerika , welke 

 opening wijd genoeg is, om den vinger door te lalcn. 

 Ann. de» Sc. nalur. XXV. p. 333-33Ü. PI. XI; over- 

 genomen in FaoRlEP's Ifotizen TM". 750, Bd. XXXV. 

 S. 17-20. 

 (l) Die gtograiihischc yirbreitung der Infanonsthicrcken in 



