elke ruimte met levende wezens bevolkt heeft. Zelfs 

 hei oog dei' dieren moet dikwerf in deszelfs voch- 

 len eene menigte van Terschillende soorten huis- 

 vesten. Zoo vindt men Cysticercus cellulosae in 

 het oog van het varken; soemmerring, de zoon, 

 nam deze soort ook eenmaal bij den mensch waar; 

 eene Filaria leeft in het oog van het paard enz. 

 Bij geene dierklasse intussehen schijnen de oogeii 

 meer levende wezens te herbergen dan bij de vis- 

 schen , waarin nordmann met grooten ijver eene 

 menigte soorten ontdekt heeft, die vóór hem ge- 

 heel onbekend waren (1). Velen leven in het glas- 

 achtige vocht, anderen zelfs in de lens en veroor- 

 zaken daardoor eene verduistering van dit deel , 

 eene nieuwe soort van cataract. Deze wormen zijn 

 daarenboven bij riviervisschen niet zeldzaam, zoodat 

 waarschijnlijk vele visschen door deze oorzaak aan 

 eene min of meer volkomene blindheid lijden. De 

 meeste soorten dezer wormen behooren tot de Tre- 

 maloda, Nordmann heeft slechts twee Nemaloi- 

 dea in het vischoog aangetroffeu : Filaria crassi- 

 uscula bij den Schelvisch en Oxi/uris velucissima 

 bij den baars. Talrijker zijn daarentegen de soor- 

 ten , die tot de Tretnaloda behooren en waaronder 

 het nieuwe geslacht DiploUomuni alleen 58 soorten 

 aan den Schrijver, zoo wel bij zee- als zoetwater- 

 visschen , heeft opgeleverd. Ook bij den mensch 



(1) Mikrographische BeUrage zvr Nalurgeschichte der wirhet- 

 losen Thisre , von A. vo.v NoaDMAN>f , Isles Heft, niit 

 10 Kupfert. , Berlin 1832, 4°. — Ook. het ontstaaa dezer 

 wormen binnen liet oog uit eijerea te verklnren , is eeuc 

 mocijeiijke taak , waaraan zij zicii niet ontïrekkeu kun- 

 nen , die de stelling omne vivum ex ovo , als eene algc- 

 nicene uit wanmcming afgeleide natuurwet erkend «cnsch- 

 (cii te zien. 



