G7 



men de volgende nieuwe geslachten voor, Latnpro- 

 glena, Ergasilus , Lepeophlheirus , Epachlhes en 

 Bomolochus. 



IV. C. Geschriften over weekdieren. 



§ 35. Onder de verhandelingen in het gebied 

 der Matacologie moeten \si] , in de eerste plaats , 

 vermelden die van MEYEN over de Salpae, bij 

 wier ontleedkundigen inhoud wij reeds vroeger heb- 

 ben stilgestaan. De soorten van Salpae zgn zeer 

 algemeen verbreid. Het tah-ijkst schijnen deze die- 

 ren tusschen 30° en 40° breedte , zoo wel in het 

 noordelijk als in het zuidelijk halfrond voor te ko- 

 men. Somtijds vindt men ze in ongeloofelijke me- 

 nigte bijéén. De loop der spierbanden kan, vol- 

 gens 3IEYEN , niet dienen tot onderscheiding der 

 soorten. Het gevoelen van CHAMISso , dat in reek- 

 sen zamenhangende Salpae slechts afgescheidene 

 CU deze wederom zamenhangende voortbrengen , 

 neemt onze Schr. niet aan; maar hij gelooft, dat 

 deze dieren altijd als enkele individuen geboren 

 worden , om zich eerst daarna zamen te voegen. 

 Hierop volgt een overzigt der soorten , verdeeld 

 naar de wijze, op welke zij onderling zamen- 

 liangen. De eenige nieuwe soort, die M. ver- 

 meldt , is Salpae anlarclvaa (in Oceano Etliiopi~ 

 co, circa insulam Staaten, affmis Salpae Ti- 

 lesii) (I). 



(l) Nov. Ad. Acad. Cati. L. C. XVI. r. p. 363-122. Tal.. 

 27-2y. la ile ligurcD is eciiigc vcrKairing , en lij ko- 

 men niet altijd ovcri'cn niet dg bciclirijring. 



