123 



De waarnemingen van mirbel over de Mar- 

 chaiitia polymorjjha , schijneu mij toe eene bedrage 

 voor een belangrijk gedeelte der planteuoutleed- 

 kunde op te leveren en eenigzins den oorsprong 

 der sjjiraaldraden of springveren {elateres) iii de 

 vruchten der Cnjptogaman te verklaren, hetgeen 

 steeds een onderwerp van microscopisch onderzoek , 

 tot hier toe echter weinig opgehelderd was. — 



De buisvormig verlengde blaasjes in het bolletje 

 der ovaria bevat, verschillen van de overige eerst 

 alleen door det^ vorm. Zij bestaan uit eeuen dun- 

 nen , vliezigen , dooischijnenden , ongekleurden , 

 onafgebroken wand , welke naderhand dikker en 

 ondoorschijnend wordt. Deze buizen hebben in 

 den geheelen omtrek twee evenwijdige , zeer digt 

 b^ elkander geplaatste strepen , welke zich van bet 

 eene naar het andere uiteinde uitstrekken. Het 

 buisje naderhand grooter wordende , gaan deze stre- 

 pen over in spleten , en alzoo worden de buisjes 

 in twee draadjes gesneden , welker omwindingen 

 zich verwijden, en eene bruine kleur verkrijgen. 

 Ieder draadje dat op deze wijze ontstaat en ge- 

 draaid is, noemen de plantkundigen daler, een 

 veer. Wanneer de zak berst , springen deze ela- 

 teres naar alle kanten naar buiten , en verspreiden 

 de genoemde aangehechte rondtblaasjes welke vrucht- 

 bare kiempjes of zaadjes zijn, in alle rigtingeu. Nage- 

 noeg dezelfde verschijnselen zag MIRBEL in eene soort 

 van een zeer verwant geslacht , Targionia hyfjuplti/lla. 

 liet aldus uitgeworpen blaasje van Marclianlia 2>olij- 

 morplia verschilt van het eerste blaasje van alle 

 zigtbaarblocijende planten , in dit opzigt , dat het 

 eerste, eenmaal daargestuld en afgezonderd zijnde, 

 alle» iu zich bevat tut ontwikkeling eener nieuwe 

 NAT. Tunsciin. t' 



