147 



placentae zelve, met welke zij bijna, maar niet ge- 

 heel eu al, ia aanraking zi)Q. Deze slreugen nu 

 schenen geheel en al te bestaan uit stuifmeelbui- 

 zen, zoader vermenging van de blaasjes van het 

 stigma. 



Het blijft nog te bepalen , op welke wijze de ge- 

 noemde stuifmeelbuisjes op de eiljes werken. Ami- 

 ci (1) meent, dat in alle gevallen één buisje met 

 één eitje in aanraking komt. Du PETIT thouaks 

 heeft bijna dezelfde meening; hij gelooft echter, 

 dat de genoemde strengen tot het slUjma der Or- 

 chidieën behooren , en beschrijft derzelver uiterste 

 vertakkingen als zich met de eitjes vermengende. 

 Deze strengen ontmoeten elkander in de rijpe vrucht- 

 doos, en zijn daar , in aanmerking nemende de druk- 

 king , aan welke zij zijn onderworpen geweest, niet 

 in omvang verminderd; en wat aangaat de aanmer- 

 king van DU PETiT TliOüARS , dat de zijtakken 

 de eitjes in onregelmatige groepen zouden schei- 

 den, deze is zeker niet geheel en al naauwkeui'ig, 

 omdat dit zelfde reeds plaats heeft vóór het be- 

 staan der strengen. 



Wat den oorsprong der stuifmeelbulzen aangaat, 

 kan ten gunste van het gevoelen van brongniart veel 

 in het midden worden gehragt. Het bestaat daarin , 

 dat dezelve behooren tot het inwendige vlies vanden 

 siuifmeeikorrel, wanneer men in de meeste geval- 

 len de naauwe aanhechting van twee vliezen aan 

 wil nemen. R. BR. houdt het voor ontwijfelbaar, 

 dat Je verlenging van de buis , ccne werking is 

 van de levenskracht,' veroorzaakt of opgewekt door 



(I) Am. d. MC. nat. xxr. p. 329. 



