148 



eenen inwendigen prikkel en waarschijnlijk wel door 

 de afgescheiden stof op de oppervlakte van het 

 stigma. De verlenging der buizen , zoo eigenaardig 

 en opmerkelijk in deze familie , en hare afschei- 

 ding van de stuifmeelkorrels vóór den volkomen 

 wasdom derzelve , maken het waarschijnlijk , dat zij 

 haar voedsel verkrijgen, of uit in het korreltje be- 

 vatte deeltjes, of van de geleidende oppervlakten, 

 met welke zij in aanraking zijn. 



De eerste merkbare invloed van het stuifmeel op 

 het stigma en op het vruchtbeginsel , is het aan- 

 groeijen van het laatste. Het ei wordt grooter ; in de 

 weinige gevallen , in welke de nucleus op dien tijd 

 nog naakt is, wordt deze met de tesla bedekt, wel- 

 ker oorspronkelijke top, nu benedenste uiteinde 

 geworden, open blijft. De Jiucleus verdwijnt dan 

 en smelt zamen met de tesla. Kort na , of mis- 

 schien op den oogenblik zelven, dat deze nucleus 

 verdwijnt, en terwijl het ei steeds in omvang toe- 

 neemt, ziet men eene kleine i-onde en niet door- 

 schijnende vlak ontstaan, ongeveer in het midden 

 der tesla- deze vlek nu is het beginsel van de 

 naderhand te ontwikkelen kiem. Men ziet dan 

 een klein draadje, hetwelk uit korte cellen bestaat , 

 in eene van welke , BR. slechts éénmaal eene bewe- 

 ging van kleine korreltjes zag. — De laagste cel van 

 dit draadje is waarschijnlijk de allereerste staat van 

 hetgeen naderhand door vermeerdering van omvang 

 en nederzetting van korrelige stofjes, verandert in 

 de ondoorschijnende vlek , of het begin van de aan- 

 staande kiem. De eenige blijkbare veranderingen 

 welke in deze kiem plaats hebben, zijn de uitzetting 

 en naderhand de meer duidelijke cellenstructuur. 

 In staat van rijpheid zijnde, stelt dezelve een ovaal 



